تحلیل عملکرد هیات کشتی استان اصفهان نشان میدهد که نقطه عطف این تحول، در سال ۱۳۹۷ کلید خورد. در آن مقطع کشتی استان اصفهان با میراثی از خانههای کشتی فرسوده و عدم دسترسی شهرستانها به زیرساختهای حداقلی دستوپنجه نرم میکرد. بازسازی و احداث بیش از ۴۰ خانه کشتی در سطح استان، صرفاً یک عملیات عمرانی نبود، بلکه بسترسازی برای خروج از وضعیت انفعالی به شمار میرفت. کسب عنوان «برترین استان در حوزه توسعه زیرساختهای کشتی کشور» طی سه سال متوالی، گواهی است بر اینکه هیات کشتی با اتکا به تیمهای فنی و دانشگاهی، بازسازی ساختاری را بر شعارهای کوتاهمدت مقدم شمرده است.
اما آنچه این جهش را عمیقتر و ماندگارتر کرده، فقط توسعه ساختاری نبوده، بلکه حضور چهرههای فنی و اثرگذار در بدنه کشتی استان است. در این میان رسول جزینی در کشتی فرنگی نقشی کاملاً محسوس و تعیینکننده داشته است؛ مربیای که هم در سطح ملی و هم در مسیر رشد کشتی فرنگی اصفهان، بهعنوان یکی از چهرههای کلیدی شناخته میشود. حضور وی در کنار بدنه فنی کشتی استان، به ارتقای دانش تمرینی، نظم فنی و پرورش نسل تازهای از فرنگیکاران کمک کرده و بیتردید بخشی از موفقیتهای اخیر را باید در تأثیرگذاری وی جستوجو کرد.
در کشتی آزاد نیز محمد طلایی از نامهای اثرگذار و شناختهشدهای است که حضورش در موفقیتهای کشتی اصفهان کاملاً محسوس بوده است. او با تجربه فنی، شناخت دقیق از ردههای پایه و اشراف بر فضای قهرمانی، به شکلگیری مسیر رشد کشتی آزاد استان کمک کرده و حضورش را میتوان یکی از عوامل مؤثر در شکوفایی استعدادهایی دانست که امروز در سطح کشور مطرح شدهاند.
همچنین یکی از نقاط قوت عملکرد مدیریت فعلی هیات کشتی استان اصفهان تغییر مدل استعدادیابی است که تمرکز بر مدارس و ساماندهی کردن در شناخت نخبگان دارند. نمود این موفقیت را میتوان در طیف کسب مدال در مسابقات ملی و بینالمللی مشاهده کرد که میتوان به ظهور قهرمانانی چون امیرعلی امینی در رده نونهالان، امیررضا نقیبی در رده جوانان، اسماعیل ظاهر دوست در رده نوجوانان، محمد اسکندری در رده بزرگسالان و ... اشاره کرد.
این زنجیره توزیعشده از موفقیت، نشان میدهد که اصفهان دیگر نه به یک قهرمان تکبعدی، بلکه به «کارخانه انسانسازی» در ورزش اول کشور بدل شده است. چنانکه برای نخستین بار در تاریخ، تیم کشتی فرنگی این استان توانسته است بر روی سکوی کشوری بایستد.
آنچه امروز به عنوان استقبال بینظیر نونهالان و نوجوانان اصفهانی از باشگاههای کشتی شاهد هستیم (که حتی ثبتنام را با محدودیت مواجه کرده است)، نتیجه یک همکاری چندجانبه میان اداره کل ورزش و جوانان، استانداری، سپاه، و آموزش و پرورش است. مدل مدیریت کشتی هیات استان اصفهان نشان داد که برای پیشبرد ورزش قهرمانی، هیاتها باید از جزیرهای عمل کردن پرهیز کرده و از تمامی ظرفیتهای حاکمیتی بهره ببرند.
اگرچه موفقیتهای اخیر اصفهان در کشتی فرنگی و آزاد، جایگاه این استان را در جغرافیای کشتی ایران تثبیت کرده است، اما نگاه مدیریت هیات کشتی استان اکنون به افقهای دورتر، یعنی المپیک دوخته شده است. با استمرار سیستم استعدادیابی فعلی و حفظ ثبات مدیریتی، دور از انتظار نیست که در سالهای آتی، کشتیگیران اصفهانی نه فقط در سطح آسیا، بلکه در آوردگاههای جهانی و المپیک، مهرههای اصلی کاروان ایران باشند.
کشتی استان اصفهان از بحران زیرساخت عبور کرده و به بلوغ برنامهمحور رسیده است. موفقیت اخیر در مسابقات نوجوانان آسیا، خروجی ماشینی است که قطعات آن (زیرساخت، استعدادیابی، همکاری نهادی) بهدرستی در حال کار هستند.
در مجموع کشتی استان اصفهان اکنون در نقطهای ایستاده که هم زیرساخت دارد، هم پشتوانه انسانی، هم مربیان اثرگذار و هم خروجیهای قهرمانی. در چنین شرایطی نایبقهرمانی اسماعیل ظاهردوست در آسیا را باید نه یک اتفاق مقطعی، بلکه یکی از نشانههای بلوغ تدریجی کشتی استان دانست؛ بلوغی که با نامهایی چون رسول جزینی در فرنگی و محمد طلایی در آزاد، معنای دقیقتری پیدا میکند.
تحلیل: پژمان سلطانی
